ورود ثبت نام

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز ورود *
مرا بخاطر داشته باش

ایجاد حساب کاربری

گزینه های * دار الزامی می باشند.
نام *
نام کاربری *
رمز ورود *
تائیدیه رمز ورود *
نشانی پست الکترونیک *
تائیدیه نشانی پست الکترونیک *
کد امنیتی *
Reload Captcha

سنجابک

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

سنجابک

Fat dormouse (Edible dormouse)

 

سنجابک سنجابک (منبع تصویر)

توصیف سنجابک:

سنجابک ها بزرگ‌ترین گونه از موش‌های زمستان‌خواب هستند. آن‌ها در ظاهر تا حدی شباهت به سنجاب دارند. این جانور جونده کوتاه، خزی ضخیم و یک‌دم بلند پشمالو دارد. سنجابک ها پاهایی کوتاه دارند که کف پاهایشان برهنه و پنجه‌هایی خشن، خمیده و کوتاه دارند که به آن‌ها کمک می‌کند تا از درخت بالا بروند. آن‌ها دارای چهار انگشت بر روی پاهای جلویی و پنج‌انگشت بر روی پاهای عقبی هستند.

خز سنجابک ها به رنگ قهوه‌ای مایل به خاکستری تا خاکستری نقره‌ای در بالاتنه است که در پهلوها اندکی روشن‌تر می‌شود و پایین‌تنه سفید مایل به زرد است. دم آن‌ها معمولاً کمی تیره‌تر از پشت است و در قسمت بیرون پاها نوارهای تیره‌رنگ وجود دارد. سنجابک ها معمولاً یک حلقه تیره‌رنگ از خز در اطراف هر یک از چشم‌ها دارند که چشم‌های آن‌ها را مقداری بزرگ‌تر نشان می‌دهد. آن‌ها گوش‌هایی کوچک و گرد دارند. تنوع در اندازه بدن جنس‌های نر و ماده سنجابک ها آشکار نیست. آن‌ها قبل از ورود به خواب زمستانی وزن قابل‌توجهی به دست می‌آورند.

محدوده جغرافیایی سنجابک :

سنجابک ها در اکثر نقاط اروپا به‌جز سواحل غربی یافت می‌شوند. محدوده آن‌ها در جزایر مدیترانه شامل ساردینیا، کورسیا، سیسیل و کرت است و به‌طرف شرق به قفقاز، شمال ایران و رودخانه ولگا در روسیه گسترش می‌یابد. در سال ۱۹۰۲ میلادی سنجابک به انگلستان برده شد و اکنون جمعیتی از آن‌ها در منطقه کوچکی در اطراف چیلترن هیلز به سمت شمال غرب لندن وجود دارد.

زیستگاه سنجابک:

زیستگاه اصلی سنجابک شامل جنگل‌های برگ‌ریز (درختانی که در زمستان برگشان می‌ریزد) و مخلوط با تعداد زیادی از درختان میوه‌دار مانند راش و بلوط است درحالی‌که از جنگل‌های درختان مخروطی (کاج) اجتناب می‌کنند. سطح گیاهی متراکم با درختان بلند به هم متصل سایه‌دار برای آن‌ها ایده آل است. سنجابک ها در غارها، حفره‌های درختی و منازل نیز یافت می‌شوند. آن‌ها اغلب در حومه شهرها و حتی درون شهرها یافت می‌شوند و مکرراً به درون خانه‌ها وارد می‌شوند.

سجابک ها تا ارتفاع ۲۰۰۰ متری از سطح دریا زندگی می‌کنند. ثابت‌شده که ارتفاعات پایین‌تر حدود ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ متر بالای سطح دریا که دارای استرس گرمایی کمتر و رشته درختان بلندتر است برای آن‌ها مطلوب‌تر است.

پناهگاه سنجابک ها در حفره درختان، شکاف سنگ‌ها، حفره‌هایی در میان ریشه درختان، حفره‌های حیوانی، توده‌های آوار، اتاق‌های زیرشیروانی، انبار غله و لانه‌های جعبه‌ای (که توسط انسان‌ها ساخت شده‌اند) است. آن‌ها سرپناه خود را با علف یا دیگر گیاهان می‌پوشانند.

تولیدمثل سنجابک :

سنجابک های نر با چند ماده جفت‌گیری می‌کنند. سنجابک های ماده منطقه‌ای هستند و در محدوده خانه باقی می‌مانند نرها این‌چنین نیستند و اجازه می‌یابند که جفت‌های در دسترس را تعقیب کنند. سنجابک ها برخلاف بسیاری از پستانداران هرساله جفت‌گیری نمی‌کنند و در عوض تولیدمثل فقط در سال‌هایی که غذای کافی در دسترس است رخ می‌دهد. فصل جفت‌گیری آن‌ها بلافاصله پس از بیدار شدن از خواب زمستانی بین ماه‌های ژوئن و اوت است. سنجابک های ماده پس از یک دره حاملگی ۲۰ تا ۳۱ روزه یک زایمان با تعداد ۲ تا ۱۰ نوزاد دارند اما ممکن است در لانه‌ها تعداد بیشتری نوزاد باشد زیرا ماده‌ها گاهی اوقات لانه را به اشترک می‌گذارند و فرزندان یکدیگر را پرستاری می‌کنند. محدوده سن بلوغ جنسی ۳۵۱ تا ۳۸۰ روز است. سنجابک ها گاهی اوقات می‌توانند در سال پس از تولد زایمان کنند اما ممکن است برخی از ماده‌ها تا سومین سال متوالی زایمان نکنند. سنجابک نوزاد نسبتاً در اواخر سال در حدود ماه‌های جولای تا سپتامبر هنگامی‌که بیشترین غذا در دسترس است متولد می‌شود. نوزادها به حمایت نیاز دارند و برهنه و کور به دنیا می‌آیند، آن‌ها در حدود ۲۱ تا ۲۳ روز پس از تولد چشمانشان را باز می‌کنند و ۳۰ روز پس از تولد لانه را ترک می‌کنند. همان‌طور که بچه سنجابک ها در آخر سال به دنیا می‌آیند باید به‌سرعت رشد کنند تا بتوانند در زمستان زنده بمانند.

طول عمر سنجابک:

طول عمر سنجابک ها در حیات‌وحش ۶ تا ۱۲ سال زندگی کنند اما میانگین عمر تقریبی آن‌ها ۹ سال است. میانگین طول عمر سنجابک در حالت اسارت ۸٫۷ سال است.

رفتار سنجابک:

سنجابک ها مانند اغلب موش‌های زمستان‌خواب درختی و شبانه هستند و اغلب ساعت‌های روز را در لانه‌ها یا حفره‌های درختان می‌گذرانند. آن‌ها عمده زندگی خود را روی درختان می‌گذرانند. سنجابک ها از روی تنه درخت به‌چابکی بالا می‌روند و قادر هستند به سمت پایین‌تنه درخت حرکت کنند و می‌توانند به‌وسیله پاهای عقبی خود از شاخه‌ها آویزان شوند.

سنجابک ها دارای یک دوره طولانی خواب زمستانی هستند که بین ماه‌های سپتامبر و نوامبر آغاز می‌شود و تا ماه مه یا ژوئن ادامه می‌یابد. برخلاف برخی از پستانداران کوچک، این گونه‌ها برای دوره خواب زمستانی غذا ذخیره نمی‌کنند و به‌جای آن با مصرف چربی بدن  که در اواخر تابستان و پاییز ذخیره کرده‌اند، زنده می‌مانند. سنجابک ها معمولاً در یک حفره یا گودال زیرزمین یا زیر ریشه درختان و گاهی اوقات به‌اندازه یک متر زیر سطح زمین به خواب زمستانی می‌روند همچنین گاهی اوقات می‌توان آن‌ها را در اتاق‌های کوچک زیرشیروانی انبارها یافت. باوجوداینکه موش‌های زمستان‌خواب عمدتاً غیراجتماعی هستند آن‌ها زمستان را در بی‌هوشی به سر می‌برند و لانه‌ها را با خویشاوندان نزدیکشان به اشتراک می‌گذارند.

سنجابک ها به‌طور غیرمعمول برای یک جونده کوچک دارای عمر طولانی با یک امید به زندگی حدود ۹ سال می‌باشند. برخی از گونه‌های کلیدی درختان که توسط سنجابک ها مورداستفاده قرار می‌گیرد شامل راش و بلوط است که هرچند سال یک‌بار تولید میوه زیاد دارند و تولید محصول در فاصله این سال‌ها کم یا کاملاً از بین می‌رود. طول عمر دراز و تعداد نوزادان در هر بار زایمان این واقعیت که سنجابک ها معمولاً در سال‌هایی که غذای کمی در دسترس است زایمان نمی‌کنند را جبران می‌کند. در سال‌های که تولیدمثل صورت نمی‌گیرد سنجابک ها به حالت خوابیده در زیرزمین یافت می‌شوند و فقط چند هفته از سال فعال می‌باشند.

محدوده خانه سنجابک:

موش‌های زمستان‌خواب به‌ندرت سفر می‌کنند مگر اینکه در جستجوی غذا باشند. بااین‌حال نرها به‌طور قابل‌توجه دارای محدوده خانه بزرگ‌تری نسبت به ماده‌ها هستند (ماده‌ها منطقه‌ای هستند). محدوده خانه سنجابک ها به تراکم منطقه بستگی دارد و دسترسی به غذا بیشتر از تولیدمثل اهمیت دارد.

ارتباطات و ادراک سنجابک:

سنجابک ها از طریق طیفی از صداها شامل جیرجیر کردن، فریاد زدن، جیک‌جیک کردن، لرزش و سوت زدن ارتباط برقرار می‌کنند. همچنین از ارتباط بویایی جهت نشانه‌گذاری قلمروی خود استفاده می‌کنند. سنجابک ها می‌توانند با یکدیگر درگیر شوند و نرها در طول فصل جفت‌گیری به‌شدت مبارزه می‌کنند، هرچند دیده‌شده که گروه‌های کوچک با یکدیگر به خواب زمستانی می‌روند.

رژیم غذایی سنجابک:

سنجابک ها عمدتاً گیاه‌خوار هستند اما می‌توانند گوشت‌خوار هم باشند. میوه درخت راش و میوه درختان بلوط و فندق منابع اصلی تغذیه آن‌ها است. میوه‌هایی مانند توت‌ها و سایر میوه‌های نرم مقدار قابل‌توجهی از غذای آن‌ها به‌خصوص در ماه‌های تابستان را شامل می‌شود. سایر منابع غذایی شامل گل‌ها و برگ‌ها، بندپایان، قارچ‌ها و بی‌مهرگان است، گهگاه حشرات را می‌گیرند و دیده‌شده که تخم پرندگان و جوجه پرندگان (در آشیانه) را می‌خورند.

شکارچیان سنجابک:

جغدها شامل جغدهای انبار، جغدهای جنگلی اوراسیایی، جغدهای شاخ‌دار و جغدهای کوچک از شکارچیان اصلی سنجابک هستند. سایر شکارچیان شامل عقاب‌های طلایی، موش‌های سقف، گرگ‌های خاکستری، روباه قرمز، خرس‌های قهوه‌ای، سمور جنگلی، گربه وحشی و گراز وحشی است. سنجابک در مواجهه با شکارچیان معمولاً گاز می‌گیرد و ممکن است صدای هیس کند، آب دهان پرتاب کند و جست‌وخیز کند. سنجابک می‌تواند دم خود را بازسازی کند اگر توسط شکارچیان ازدست‌رفته باشد.

اهمیت اقتصادی برای انسان: مثبت

سنجابک ها برای استفاده از خز نرمشان و همچنین گوشت شکار می‌شوند. برخی از آن‌ها برای تفریح شکار می‌شوند.

اهمیت اقتصادی برای انسان: منفی

دیده‌شده که سنجابک گاهی اوقات به‌عنوان یک‌گونه آزاردهنده در خانه‌ها و باغ‌های که زندگی می‌کند موجب رنجش می‌شود. همچنین آن‌ها پوست درختان را می‌کنند که منجر به پوسیدگی و عفونت احتمالی درخت می‌شود.

وضعیت حفاظتی سنجابک:

با توجه به گستردگی محل سکونت سنجابک ها و همچنین تحمل مزاحمت‌های انسانی، وضعیت حفاظتی سنجابک به‌عنوان حداقل نگرانی در نظر گرفته می‌شود.

محدوده زندگی سنجابکمحدوده زندگی سنجابک (منبع: ویکی پدیا)

سنجابک

(Fat dormouse (Edible dormouse

نام علمی : Glis glis

منابع:

https://animaldiversity.org

https://www.arkive.org

دیجی کالا

شیر

تیر 12, 1396 11052

 

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان - ثبت نام کنید و یا وارد حساب خود شوید.
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما
logo-samandehi

Copyright © 2017 - 2019 koodakedana.ir
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC 3.0 BY